victorem
victorem is a Latin form of victor, meaning “conqueror, victor”. It is the accusative singular masculine noun.
Found 199 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 7.20.12: quem proditionis insimulatis; cuius opera sine vestro sanguine tantum exercitum victorem fame consumptum videtis; quem turpiter se ex fuga recipientem ne qua civitas suis finibus recipiat a me provisum est."
Ovid, Heroides 3.69: Victorem captiva sequar, non nupta maritum;
Suetonius, Caligula 27.2: … egit ab eo, qui pro salute sua gladiatoriam operam promiserat, spectauitque ferro dimicantem nec dimisit nisi uictorem et post multas preces. alterum, qui se periturum ea de causa uouerat, cunctantem pueris tradidit, uerbenatum …
All forms of victor (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.