vicina
vicina is a Latin form of vicinus, meaning “neighboring, near; (noun) neighbor”. It is the ablative singular feminine adjective or nominative singular feminine adjective.
Found 154 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Vergil, Eclogues 9.28: Mantua, vae miserae nimium vicina Cremonae—
Ovid, Metamorphoses 7.765: rurigenae pavere feram. Vicina iuventus
Suetonius, Divus Augustus 21.2: … ius aut perfidiosius rebellantis grauiore umquam ultus est poena, quam ut captiuos sub lege uenundaret, ne in uicina regione seruirent neue intra tricensimum annum liberarentur.
All forms of vicinus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.