vice
vice is a Latin form of vicis, meaning “change, turn; position, place; (vicem, vice) in place of, like; (in vicem) in turn”. It is the ablative singular feminine noun.
It can also be a form of vicus, “village; street, quarter (of a city)”.
Found 83 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Vergil, Aeneid 6.535: Hac vice sermonum roseïs Aurora quadrigis
Suetonius, Caligula 41.2: … eae compendium spernens plus mendacio atque etiam periurio lucrabatur. et quondam proximo conlusori demandata uice sua progressus in atrium domus, cum praetereuntis duos equites R. locupletis sine mora corripi confiscarique …
All forms of vicis (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.