Socratos Sign in

veteris

veteris is a Latin form of vetus, meaning “old, ancient”. It is the genitive singular feminine adjective or genitive singular masculine adjective or 2nd person singular present passive subjunctive.

It can also be a form of veto, “forbid, prohibit”.

Found 219 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.13.4: sin bello persequi perseveraret, reminisceretur et veteris incommodi populi Romani et pristinae virtutis Helvetiorum. Quod improviso unum pagum adortus esset, cum ii qu …

Sallust, Bellum Iugurthinum 85·2: … num id mutare melius sit, si quem ex illo globo nobilitatis ad hoc aut aliud tale negotium mittatis, hominem ueteris prosapiae ac multarum imaginum et nullius stipendi: scilicet ut in tanta re ignarus omnium trepidet, festinet …

Tacitus, Annales 1·374: … necem subiere, invisi principi tamquam vivendo exprobrarent interfectum esse Rubellium Plautum, generum Luci Veteris. sed initium detegendae saevitiae praebuit interversis patroni rebus ad accusandum transgrediens Fortunatus l …

All forms of vetus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.