veteribus
veteribus is a Latin form of vetus, meaning “old, ancient”. It is the dative plural masculine adjective or dative plural feminine adjective or dative plural neuter adjective or ablative plural masculine adjective.
Found 159 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.30.2: intellegere sese, tametsi pro veteribus Helvetiorum iniuriis populi Romani ab his poenas bello repetisset, tamen eam rem non minus ex usu [terrae] Galliae quam populi Romani accidisse,
Tacitus, Historiae 4.59: Vocula Gallorum fraude inlectus ad hostem contendit; nec procul Veteribus aberat, cum Classicus ac Tutor per speciem explorandi praegressi cum ducibus Germanorum pacta firmavere. tumq …
Suetonius, Divus Augustus 100.3: … referretur. uerum adhibito honoribus modo bifariam laudatus est: pro aede Diui Iuli a Tiberio et pro rostris ueteribus a Druso Tiberi filio, ac senatorum umeris delatus in Campum crematusque.
All forms of vetus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.