veteres
veteres is a Latin form of vetus, meaning “old, ancient”. It is the accusative plural feminine adjective.
Found 521 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.43.6: Docebat etiam quam veteres quamque iustae causae necessitudinis ipsis cum Haeduis intercederent,
Sallust, Bellum Iugurthinum 13: … spem habere. Itaque paucis diebus cum auro et argento multo Romam legatos mittit, quis praecipit, primum uti ueteres amicos muneribus expleant, deinde nouos aqquirant, postremo quaecumque possint largiendo parare ne cunctentur …
Livy, Ab urbe condita 25.16.25: haec si uera fama est, Gracchus in Lucanis ad campos qui Ueteres uocantur periit.
All forms of vetus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.