vesperi

vesperi is a Latin form of vesper, meaning “evening; evening star; the west”. It is the dative singular masculine noun or nominative plural masculine noun or vocative plural masculine noun or genitive singular masculine noun.

Found 49 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Civili 1.20: Divulgato Domitii consilio milites, qui erant Corfinii, prima vesperi secessionem faciunt atque ita inter se per tribunos militum centurionesque atque honestissimos sui generis co …

Suetonius, Nero 8.1: … tor consalutatus lectica in castra et inde raptim appellatis militibus in curiam delatus est discessitque iam uesperi, ex immensis, quibus cumulabatur, honoribus tantum patris patriae nomine recusato propter aetatem.

Apuleius, Metamorphoses 2.6: … ; verum enimvero Fotis famula petatur enixe. Nam et forma scitula et moribus ludicra et prorsus argutula est. Vesperi quoque cum somno concedere,?, et in cubiculum te deduxit comiter, et blande lectulo, collocavit, et satis ama …

All forms of vesper (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.