Socratos Sign in

vertices

vertices is a Latin form of vertex, meaning “whirlpool; top, summit; crown of the head”. It is the accusative plural masculine noun or nominative plural masculine noun or vocative plural masculine noun.

Found 29 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Tusculanae Disputationes 2.21: … cti, túque, caelestúm sator, Iace, óbsecro, in me vím coruscam fúlminis! Nunc, núnc dolorum anxíferi torquent vértices, Nunc sérpit ardor. o ánte victricés manus,

Cicero, De Natura Deorum 2.89: … us hoc modo loquitur: tanta moles labitur fremibunda ex alto ingenti sonitu et spiritu: prae se undas volvit, vertices vi suscitat, ruit prolapsa, pelagus respergit reflat; ita dum interruptum credas nimbum volvier, dum quod sub …

Livy, Ab urbe condita 28.30.11: cum inter triremes fortuna regente anceps proelium misceretur, quinqueremis Romana seu pondere tenacior seu pluribus remorum ordinibus scindentibus uertices cum facilius regeretur, duas triremes suppressit, unius, praelata impetu, lateris alterius remos detersit;

All forms of vertex (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.