versetur
versetur is a Latin form of verso, meaning “turn about; (passive) be engaged, be”. It is the 3rd person singular present passive subjunctive.
Found 43 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.1.40: … elere esse contenta: necesse est semper aliquid eius modi moliatur, necesse est in simili audacia perfidiaque versetur.
Ovid, Amores 1.4.26: Versetur digitis anulus usque tuis.
Valerius Maximus, Facta et Dicta Memorabilia 1.8.7: … it de motu et uoce deorum inmortalium humanis oculis auribusque percepto quam in ancipiti opinione aestimatio uersetur, sed quia non noua dicuntur, sed tradita repetuntur, fidem auctores uindicent: nostrum est inclitis litteraru …
All forms of verso (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.