versatur
versatur is a Latin form of verso, meaning “turn about; (passive) be engaged, be”. It is the 3rd person singular present passive indicative.
Found 123 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 78: … es, si potestis, a quo sit Sex. Roscius occisus, ab eone qui propter illius mortem in egestate et in insidiis versatur, cui ne quaerendi quidem de morte patris potestas permittitur, an ab eis qui quaestionem fugitant, bona possi …
Tibullus, Elegiae 1.5.70: Versatur celeri Fors levis orbe rotae.
Apuleius, Apologia 55: … e me tuli et quot sacra nossem percensui. ea disputatio celebratissima est, uulgo legitur, in omnibus manibus uersatur, non tam facundia mea quam mentione Aesculapii religiosis Oeensibus commendata. dicite aliquis, si qui forte …
All forms of verso (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.