versabatur
versabatur is a Latin form of verso, meaning “turn about; (passive) be engaged, be”. It is the 3rd person singular imperfect passive indicative.
Found 25 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 16: … perentur ei qui adversarii fuisse putabantur, erat ille Romae frequens atque in foro et in ore omnium cotidie versabatur, magis ut exsultare victoria nobilitatis videretur quam timere ne quid ex ea calamitatis sibi accideret.
Tacitus, Historiae 2.79: Versabatur ante oculos Germanici exercitus robur, notum viro militari: suas legiones civili bello inexpertas, Vitellii v …
Valerius Maximus, Facta et Dicta Memorabilia 3.3e.5: … tyrannicidii conscios indicaret. quin etiam satellitem, in quo totius dominationis summa quasi quodam cardine uersabatur, falsa criminatione inquinando fidum lateri eius custodem eripuit beneficioque patientiae non solum quae occu …
All forms of verso (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.