verbera
verbera is a Latin form of verbero, meaning “beat, strike, lash; (verbera) blows, lashes”. It is the 2nd person singular present active imperative.
It can also be a form of verber, “whip, lash; (pl.) blows, flogging”.
Found 117 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.3.6: … iura ac libertatem sanctam apud omnis haberi velit, is non tibi plus etiam quam inimicus esse debeat, cum tua verbera, cum securis, cum cruces ad civium Romanorum supplicia fixas recordetur?
Ovid, Amores 1.2.13: Verbera plura ferunt, quam quos iuvat usus aratri,
Suetonius, Vitellius 10.2: … iocum uertens, qui non contenti epulo ubique publice praebito, quoscumque libuisset in libertatem asserebant, uerbera et plagas, saepe uulnera, nonnumquam necem repraesentantes aduersantibus.
All forms of verbero (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.