Socratos Sign in

venturum

venturum is a Latin form of venio, meaning “come”. It is the future active participle accusative singular masculine.

Found 146 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.34.2: Ei legationi Ariovistus respondit: si quid ipsi a Caesare opus esset, sese ad eum venturum fuisse; si quid ille se velit, illum ad se venire oportere.

Suetonius, Vitellius 18.1: … fefellit coiectura eorum qui augurio, quod factum ei Viennae ostendimus, non aliud portendi praedixerant quam uenturum in alicuius Gallicani hominis potestatem, siquidem ab Antonio Primo aduersarum partium duce oppressus est, cu …

Martial, Epigrammata 11.73.1: Venturum iuras semper mihi, Lygde, roganti

All forms of venio (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.