venturam
venturam is a Latin form of venio, meaning “come”. It is the future active participle accusative singular feminine.
Found 28 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 1.1.31: … ies ad agendum futuri sunt: ita defessa ac refrigerata accusatione rem integram ad M. Metellum praetorem esse venturam. quem ego hominem, si eius fidei diffisus essem, iudicem non retinuissem;
Propertius, Elegiae 4.4.63: et iam quarta canit uenturam bucina lucem,
Tibullus, Elegiae 1.4.44: Venturam anticipet imbrifer arcus aquam.
All forms of venio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.