ventrem

ventrem is a Latin form of venter, meaning “stomach, belly; womb”. It is the accusative singular masculine noun.

Found 80 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro L. Murena 52: … orum virorum et cum illa lata insignique lorica, non quae me tegeret — etenim sciebam Catilinam non latus aut ventrem sed caput et collum solere petere — verum ut omnes boni animadverterent et, cum in metu et periculo consulem …

Suetonius, Divus Vespasianus 20.1: … s; de quo quidam urbanorum non infacete, siquidem petenti, ut et in se aliquid diceret: 'dicam,' inquit, 'cum uentrem exonerare desieris.' ualitudine prosperrima usus est, quamuis ad tuendam eam nihil amplius quam fauces cetera …

Martial, Epigrammata 11.88.4: Ventrem dixit habere se solutum.

All forms of venter (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.