ventorum
ventorum is a Latin form of venio, meaning “come”. It is the perfect passive participle genitive plural neuter or perfect passive participle genitive plural masculine.
Found 107 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 3.13.6: … eius usus inscientiam, sive eo, quod est magis veri simile, quod tantas tempestates Oceani tantosque impetus ventorum sustineri ac tanta onera navium regi velis non satis commode posse arbitrabantur.
Lucan, Civil War 5.452: Ventorum vires, dum se torpentibus unda
Apuleius, Florida 18·4: … ssimus explorator et astrorum peritissimus contemplator—maximas res paruis lineis repperit: temporum ambitus, uentorum flatus, stellarum meatus, tonitruum sonora miracula, siderum obliqua curricula, solis annua reuerticula, itid …
All forms of venio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.