Socratos Sign in

venti

venti is a Latin form of venio, meaning “come”.

It can also be a form of ventus, “wind”. It is the nominative plural masculine noun or perfect passive participle nominative plural masculine or perfect passive participle vocative plural masculine.

Found 235 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 5.43.2: Hae celeriter ignem comprehenderunt et venti magnitudine in omnem locum castrorum distulerunt.

Cicero, Tusculanae Disputationes 4.73: … uis. at quas tragoedias efficit! Te, Apóllo sancte, fér opem, teque, amnípotens Neptune, ínvoco, Vosque ádeo, Venti! mundum totum se ad amorem suum sublevandum conversurum putat, Venerem unam excludit ut iniquam: nam quid ego …

Seneca the Younger, Naturales Quaestiones 6.12.1: … itum esse qui moueat et plurimis et maximis auctoribus placet. Archelaus, uir quidem satis diligens, ait ita: Uenti in concaua terrarum deferuntur; deinde, ubi iam omnia spatia plena sunt et in quantum aer potuit densatus est …

All forms of venio (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.