veniunt
veniunt is a Latin form of venio, meaning “come”. It is the 3rd person plural present active indicative.
Found 206 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 4.18.3: Interim a compluribus civitatibus ad eum legati veniunt; quibus pacem atque amicitiam petentibus liberaliter respondet obsidesque ad se adduci iubet.
Plautus, Mostellaria 5.1.1076b: Veniunt rure rustici.
Livy, Ab urbe condita 2.23.14: iam prope erat ut ne consulum quidem maiestas coerceret iras hominum, cum incerti morando an ueniendo plus periculi contraherent, tandem in senatum ueniunt. frequentique tandem curia non modo inter patres sed ne inter consules quidem ipsos satis conueniebat.
All forms of venio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.