veniret

veniret is a Latin form of venio, meaning “come”. It is the 3rd person singular imperfect active subjunctive.

Found 163 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.42.5: Interim saepe cum legati ultro citroque inter eos mitterentur, Ariovistus postulavit ne quem peditem ad conloquium Caesar adduceret: vereri se ne per insidias ab eo circumveniretur; uterque cum equitatu veniret: alia ratione sese non esse venturum.

Suetonius, Tiberius 7.3: … isam adeo contentis et tumentibus oculis prosecutus est, ut custoditum sit ne umquam in conspectum ei posthac ueniret. cum Iulia primo concor diter et amore mutuo uixit, mox dissedit et aliquanto grauius, ut etiam perpetuo secu …

Terence, Heautontimorumenos 2.3.305: Veniret ad te, mulier telam deserit

All forms of venio (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.