Socratos Sign in

venire

venire is a Latin form of venio, meaning “come”. It is the present active infinitive.

Found 578 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.18.9: Si quid accidat Romanis, summam in spem per Helvetios regni obtinendi venire; imperio populi Romani non modo de regno, sed etiam de ea quam habeat gratia desperare.

Suetonius, Divus Augustus 38.3: … iqua corporis labe insignibus permisit, praemisso in ordine equo, ad respondendum quotiens citarentur pedibus uenire; mox reddendi equi gratiam fecit eis, qui maiores annorum quinque et triginta retinere eum nollent;

Terence, Andria 4.3.735: Venire me assimulabo: tu ut subservias

All forms of venio (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.