veniens
veniens is a Latin form of venio, meaning “come”. It is the present active participle accusative singular neuter or present active participle nominative singular masculine or present active participle vocative singular masculine or present active participle nominative singular feminine.
Found 83 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Tusculanae Disputationes 2.43: … pateretur, non laudandum putaret. quod ergo et postulatur a fortibus et laudatur, cum fit, id aut extimescere veniens aut non ferre praesens nonne turpe est? atqui vide ne, cum omnes rectae animi adfectiones virtutes appellentu …
Propertius, Elegiae 4.7.18: alterna ueniens in tua colla manu!
Ammianus Marcellinus, Res Gestae val2.11.52: Veniens Faventiam, Tufa obsedit Odoacrem cum exercitu, cum quo directus fuerat; et exiit Odoacar de Ravenna, et venit Faventiam, et Tufa tradidit Odoacri comites patricii Theoderici, et missi sunt in ferro, et adducti Ravennam.
All forms of venio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.