veniat

veniat is a Latin form of venio, meaning “come”. It is the 3rd person singular present active subjunctive.

Found 239 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 5.46.4: Scribit Labieno, si rei publicae commodo facere posset, cum legione ad fines Nerviorum veniat. Reliquam partem exercitus, quod paulo aberat longius, non putat exspectandam; equites circiter quadringentos ex proximis hibernis colligit.

Cicero, Tusculanae Disputationes 2.23: Veniat Aeschylus, non poëta solum, sed etiam Pythagoreus; sic enim accepimus. quo modo fert apud eum Prometheus dolo …

Tibullus, Elegiae 2.2.21: haec ueniat, Natalis, auis prolemque ministret,

All forms of venio (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.