venerunt
venerunt is a Latin form of venio, meaning “come”. It is the 3rd person plural perfect active indicative.
Found 313 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.43.1: Planities erat magna et in ea tumulus terrenus satis grandis. Hic locus aequum fere spatium a castris Ariovisti et Caesaris aberat. Eo, ut erat dictum, ad conloquium venerunt.
Ovid, Amores 3.11a.6: Venerunt capiti cornua sera meo.
Suetonius, Nero 39.1: … s probrisque quaedam et fortuita: pestilentia unius autumni, quo triginta funerum milia in rationem Libitinae uenerunt; clades Britannica, qua duo praecipua oppida magna ciuium sociorumque caede direpta sunt; ignominia ad Orient …
All forms of venio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.