veneranda
veneranda is a Latin form of veneror, meaning “worship, revere; pray to, beg”. It is the gerundive nominative plural neuter or gerundive vocative plural neuter or gerundive accusative plural neuter or gerundive ablative singular feminine.
Found 33 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Vergil, Georgics 3.294: Nunc, veneranda Pales, magno nunc ore sonandum
Suetonius, Vitellius 2.4: … sulatu Syriae praepositus, Artabanum Parthorum regem summis artibus non modo ad conloquium suum, sed etiam ad ueneranda legionum signa pellexit. mox cum Claudio principe duos insuper ordinarios consulatus censuramque gessit. cura …
Seneca the Younger, Epistulae 14.92.19: … onestis quantum honestate carentibus. Quid autem foedius, quid indignius quam comparari veneranda contemptis? Veneranda enim sunt iustitia, pietas, fides, fortitudo, prudentia; e contrario vilia sunt, quae saepe contingunt plenio …
All forms of veneror (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.