vellem

vellem is a Latin form of volo, meaning “want, wish, be willing”. It is the 1st person singular imperfect active subjunctive.

Found 377 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 90: … litatem nominat, sescenti sunt qui inter sicarios et de veneficiis accusabant; qui omnes, quod ad me attinet, vellem viverent. nihil enim mali est canes ibi quam plurimos esse ubi permulti observandi multaque servanda sunt.

Cicero, Tusculanae Disputationes 5.21: Vellem id quidem, sed habeo paulum, quod requiram. ego enim adsentior eorum quae posuisti alterum alteri consequens …

Suetonius, Divus Claudius 4.5: … centem ego uero, dum tu aberis, cotidie inuitabo ad cenam, ne solus cenet cum suo Sulpicio et Athenodoro. qui uellem diligentius et minus deligeret sibi aliquem, cuius motum et habitum et incessum imitaretur. misellus nam , ub …

All forms of volo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.