velle
velle is a Latin form of volo, meaning “want, wish, be willing”. It is the present active infinitive.
Found 663 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.34.1: Quam ob rem placuit ei ut ad Ariovistum legatos mitteret, qui ab eo postularent uti aliquem locum medium utrisque conloquio deligeret: velle sese de re publica et summis utriusque rebus cum eo agere.
Ovid, Amores 2.4.16: Velle, sed ex alto dissimulare puto.
Suetonius, Divus Augustus 94.12: … Agrippae, qui prior consulebat, magna et paene incredibilia praedicerentur, reticere ipse genituram suam nec uelle edere perseuerabat, metu ac pudore ne minor inueniretur. qua tamen post multas adhortationes uix et cunctante …
All forms of volo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.