velint
velint is a Latin form of volo, meaning “want, wish, be willing”. It is the 3rd person plural present active subjunctive.
Found 250 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.14.5: Consuesse enim deos immortales, quo gravius homines ex commutatione rerum doleant, quos pro scelere eorum ulcisci velint, his secundiores interdum res et diuturniorem impunitatem concedere.
Sallust, Bellum Iugurthinum 83: … non in eiusdem potestate initium eius et finem esse; incipere cuiuis etiam ignavo licere, deponi cum victores uelint. Proinde sibi regnoque suo consuleret neu florentis res suas cum Iugurthae perditis misceret. Ad ea rex satis …
Plautus, Curculio 2.2.268: Siquidem íncubare vélint qui periuraverint,
All forms of volo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.