vectus
vectus is a Latin form of veho, meaning “carry, convey; (pass.) ride, sail, travel”. It is the perfect passive participle nominative singular masculine.
Found 60 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 2.44: … in regnum remisit, cum Varus suam fidem ab eo laedi quereretur neque resistere auderet. Ipse equo in oppidum vectus prosequentibus compluribus senatoribus, quo in numero erat Ser. Sulpicius et Licinius Damasippus paucis, quae …
Suetonius, Nero 2.1: … collegiis ad populum transtulit; at in consulatu Allobrogibus Aruernisque superatis elephanto per prouinciam uectus est turba militum quasi inter sollemnia triumphi prosequente.
All forms of veho (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.