vatem
vatem is a Latin form of vates, meaning “prophet, seer; poet, bard”. It is the accusative singular masculine noun or accusative singular feminine noun.
Found 58 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, De Divinatione 2.12: … ide igitur, ne nulla sit divinatio. est quidam Graecus vulgaris in hanc sententiam versus: bene quí coniciet, vátem hunc perhibebo óptumum. num igitur aut, quae tempestas impendeat, vates melius coniciet quam gubernator? aut …
Vergil, Eclogues 9.34: vatem pastores, sed non ego credulus illis.
Propertius, Elegiae 4.1.117: uictor Oiliade, rape nunc et dilige uatem,
All forms of vates (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.