Socratos Sign in

vastum

vastum is a Latin form of vastus, meaning “vast, huge, immense; desolate, empty”. It is the genitive plural neuter adjective or genitive plural masculine adjective or accusative singular masculine adjective or nominative singular neuter adjective.

Found 51 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Tusculanae Disputationes 2.24: … erans únguibus Iovís satelles pástu dilaniát fero. Tum iécore opimo fárta et satiata ádfatim Clangórem fundit vástum et sublime ávolans Pinnáta cauda nóstrum adulat sánguinem. Cum véro adesum inflátu renovatúmst iecur, Tum rúr …

Vergil, Aeneid 2.780: Longa tibi exsilia, et vastum maris aequor arandum,

Livy, Ab urbe condita 28.11.10: mouerant autem huiusce rei mentionem Placentinorum et Cremonensium legati querentes agrum suum ab accolis Gallis incursari ac uastari, magnamque partem colonorum suorum dilapsam esse, et iam infrequentes se urbes, agrum uastum ac desertum habere.

All forms of vastus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.