vanos
vanos is a Latin form of vanus, meaning “empty, vain; idle, false; boastful”. It is the accusative plural masculine adjective.
Found 30 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 3.38: … sit, offenditur? quis animo aequo videt eum, quem inpure ac flagitiose putet vivere? quis non odit sordidos, vanos, leves, futtiles? quid autem dici poterit, si turpitudinem non ipsam per se fugiendam esse statuemus, quo min …
Tibullus, Elegiae 3.4.13: efficiat uanos noctis Lucina timores
All forms of vanus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.