vanitate
vanitate is a Latin form of vanitas, meaning “emptiness, untruthfulness; futility, foolishness, empty pride”. It is the ablative singular feminine noun.
Found 31 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, De Officiis 1.150: … catoribus, quod statim vendant; nihil enim proficiant, nisi admodum mentiantur; nec vero est quicquam turpius vanitate. Opificesque omnes in sordida arte versantur; nec enim quicquam ingenuum habere potest officina. Minimeque ar …
Sallust, Bellum Iugurthinum 38: At Iugurtha cognita uanitate atque imperitia legati subdole eius augere amentiam, missitare supplicantis legatos, ipse quasi vitabundus pe …
All forms of vanitas (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.