Socratos Sign in

vanis

vanis is a Latin form of vanus, meaning “empty, vain; idle, false; boastful”. It is the ablative plural feminine adjective or ablative plural masculine adjective or dative plural neuter adjective or dative plural feminine adjective.

Found 43 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Vergil, Georgics 1.226: exspectata seges vanis elusit avenis.

Sallust, Bellum Iugurthinum 103: … core ad Sullam profugiunt, quem consul in expeditionem proficiscens pro praetore reliquerat. Eos ille non pro uanis hostibus, uti meriti erant, sed accurate ac liberaliter habuit. Qua re barbari et famam Romanorum auaritiae f …

Curtius Rufus, Historiarum Alexandri Magni 4.13.5: At interdiu primum terribiles occursuras facies Scytharum Bactrianorumque : hirta illis ora et intonsas comas esse, praeterea eximiam vastorum magnitudinem corporum. Vanis et inanibus militem magis quam iustis formidinis causis moveri.

All forms of vanus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.