Socratos Sign in

vanam

vanam is a Latin form of vanus, meaning “empty, vain; idle, false; boastful”. It is the accusative singular feminine adjective.

Found 25 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, De Amicitia 98: … videri volunt. hos delectat assentatio, his fictus ad ipsorum voluntatem sermo cum adhibetur, orationem illam vanam testimonium esse laudum suarum putant. nulla est igitur haec amicitia, cum alter verum audire non volt, alter …

Livy, Ab urbe condita 1.10.4: sed effuse uastantibus fit obuius cum exercitu Romulus leuique certamine docet uanam sine uiribus iram esse. exercitum fundit fugatque, fusum persequitur: regem in proelio obtruncat et spoliat:

Lucan, Civil War 3.134: Vocibus accensus: Vanam spem mortis honestae

All forms of vanus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.