vagum
vagum is a Latin form of vagus, meaning “wandering, roving; unsettled, fickle”. It is the genitive plural neuter adjective or genitive plural masculine adjective or accusative singular masculine adjective or nominative singular neuter adjective.
Found 25 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Tacitus, Dialogus 1·8: … frugem, nec aut amicitiam inde refert aut clientelam aut mansurum in animo cuiusquam beneficium, sed clamorem vagum et voces inanis et gaudium volucre. laudavimus nuper ut miram et eximiam Vespasiani liberalitatem, quod quing …
Suetonius, Divus Vespasianus 1.1: Rebellione trium principum et caede incertum diu et quasi uagum imperium suscepit firmauitque tandem gens Flauia, obscura illa quidem ac sine ullis maiorum imaginibus, sed t …
All forms of vagus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.