vadit
vadit is a Latin form of vado, meaning “go, walk, rush”. It is the 3rd person singular present active indicative.
Found 48 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Tusculanae Disputationes 1.97: vadit enim in eundem carcerem atque in eundem paucis post annis scyphum Socrates, eodem scelere iudicum quo tyranno …
Livy, Ab urbe condita 2.10.5: uadit inde in primum aditum pontis, insignisque inter conspecta cedentium pugna terga obuersis comminus ad ineundum proelium armis, ipso miraculo audaciae obstupefecit hostes.
Lucan, Civil War 9.864: Vadit; et arcani miles tibi conscius orbis
All forms of vado (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.