Socratos Sign in

vadis

vadis is a Latin form of vado, meaning “go, walk, rush”.

It can also be a form of vas, “vessel, dish, container”.

It can also be a form of vadum, “shallow water, ford; (pl.) shallows, the sea”. It is the ablative plural neuter noun or 2nd person singular present active indicative or genitive singular masculine noun.

Found 96 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.8.4: Helvetii ea spe deiecti navibus iunctis ratibusque compluribus factis, alii vadis Rhodani, qua minima altitudo fluminis erat, non numquam interdiu, saepius noctu si perrumpere possent conati, …

Seneca the Younger, Epistulae 3.28.3: … tigatae multumque habentis in se spiritus non sui: Bacchatur vates, magnum si pectore possit Excussisse deum. Vadis huc illuc, ut excutias insidens pondus, quod ipsa iactatione incommodius fit, sicut in navi onera inmota minu …

Livy, Ab urbe condita 2.5.3: … a uis hominum simul immissa corbibus fudere in Tiberim tenui fluentem aqua, ut mediis caloribus solet. ita in uadis haesitantes frumenti aceruos sedisse inlitos limo;

All forms of vado (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.