uni

uni is a Latin form of unus, meaning “one; alone, only”. It is the dative singular masculine numeral or nominative plural masculine noun or vocative plural masculine noun or genitive singular masculine noun.

Found 369 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 2.25.2: scuto ab novissimis [uni] militi detracto, quod ipse eo sine scuto venerat, in primam aciem processit centurionibusque nominatim appellatis reliquos cohortatus milites signa inferre et manipulos laxare iussit, quo facilius gladiis uti possent.

Cicero, In C. Verrem 2.3.74: … ui nunc contra praetorem populi Romani magnis iniuriis et magno dolore publice testimonium dicere cogerentur. Vni mehercule huic civitati, Verres, obsistere tua defensio non potest; tanta auctoritas est in eorum hominum fid …

Seneca the Younger, Epistulae 6.54.1: … la valitudo; repente me invasit. Quo genere? inquis. Prorsus merito interrogas; adeo nullum mihi ignotum est. Uni tamen morbo quasi adsignatus sum, quem quare Graeco nomine appellem nescio; satis enim apte dici suspirium po …

All forms of unus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.