una

una is a Latin form of unus, meaning “one; alone, only”. It is the ablative singular feminine numeral or ablative singular feminine adjective or adverb or nominative singular feminine numeral.

Found 2,263 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.1.5: [Eorum una pars, quam Gallos obtinere dictum est, initium capit a flumine Rhodano, continetur Garumna flumine, Oceano, finibus Belgarum, attingit etiam ab Sequanis et Helvetiis flumen Rhenum, vergit ad septentriones.

Cicero, In C. Verrem 2.2.89: … matrimonio Callidamam, Agathini eius filiam; de qua iste audierat, itaque ad generum Agathini migrare maluit. Vna nox intercesserat cum iste Dorotheum sic diligebat ut diceres omnia inter eos esse communia, Agathinum ita ob …

Cicero, Tusculanae Disputationes 2.20: … atque animo pértuli! Nec míhi Iunonis térror inplacábilis Nec tántum invexit trístis Eurystheús mali, Quantum úna vaecors Oénei partu édita. Haec me ínretivit véste furiali ínscium, Quae látere inhaerens mórsu lacerat vísce …

All forms of unus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.