ultimus
ultimus is a Latin form of ulter, meaning “(ulterior) farther, beyond; (ultimus) farthest, last, extreme”. It is the nominative singular masculine superlative adjective or nominative singular masculine adjective.
Found 91 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro L. Flacco 65: … um? quid porro in Graeco sermone tam tritum atque celebratum est quam, si quis despicatui ducitur, ut Mysorum ultimus esse dicatur? nam quid ego dicam de Lydia? quis umquam Graecus comoediam scripsit in qua servus primarum part …
Ovid, Heroides 1.96: Ultimus accedunt in tua damna pudor.
Boethius, De consolatione philosophiae 4.M7.29: Vltimus caelum 1 labor inreflexo
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.