ultimam

ultimam is a Latin form of ulter, meaning “(ulterior) farther, beyond; (ultimus) farthest, last, extreme”. It is the accusative singular feminine adjective.

Found 96 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 6.29.2: ne omnino metum reditus sui barbaris tolleret atque ut eorum auxilia tardaret, reducto exercitu partem ultimam pontis,

Seneca the Elder, Controversiae 1.5.6: … itur, sed non mihi. Quartam ibi fecit quaestionem: si non potest utriusque rata esse optio, utra dignior sit. Vltimam non quaestionem, sed tractationem: neminem non raptorem impunitum futurum, si haec via impunitatis monstraret …

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.