uindictam
uindictam is a Latin form of vindicta, meaning “vengeance, punishment; rod used in freeing a slave”. It is the accusative singular feminine noun.
Found 45 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Tacitus, Annales 1·101: … tica mala tristitia operienda. addiderat Messalinus Tiberio et Augustae et Antoniae et Agrippinae Drusoque ob vindictam Germanici gratis agendas omiseratque Claudii mentionem. et Messalinum quidem L. Asprenas senatu coram percont …
Livy, Ab urbe condita 24.37.10: se uero negare illi missuros testarique, si uerbis nihil agerent, uindictam aliquam libertatis suae quaesituros.
Lucan, Civil War 7.456: Vindictam, quantam terris dare numina fas est.
All forms of vindicta (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.