tute
tute is a Latin form of tu, meaning “you (singular)”. It is the nominative singular masculine pronoun or nominative singular feminine pronoun.
Found 156 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 76: verum haec missa facio; illud quaero, is homo qui ut tute dicis, numquam inter homines fuerit, per quos homines hoc tantum facinus, tam occultum, absens praesertim, co …
Terence, Andria 1.1.151: Tute ipse his rebus finem praescripsti pater.
Plautus, Bacchides 4.4.677b: At quidem túte errasti, cum parum immersti ampliter.
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.