tua

tua is a Latin form of tuus, meaning “your (singular)”. It is the nominative singular feminine pronoun or accusative plural neuter adjective or nominative plural neuter adjective or accusative plural neuter pronoun.

Found 3,048 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 44: … ec a te vita eius rusticana relegatio atque amandatio appellabitur? vides, Eruci, quantum distet argumentatio tua ab re ipsa atque a veritate. quod consuetudine patres faciunt, id quasi novum reprehendis; quod benivolentia …

Cicero, De Officiis 2.45: … cis rebus comparari potest, in qua multi apud maiores nostros exstiterunt; semper enim fere bella gerebantur. Tua autem aetas incidit in id bellum, cuius altera pars sceleris nimium habuit, altera felicitatis parum. Quo tam …

Cicero, Letters to Brutus 1.2a.2: … sed de hoc tu videris; de me possum idem quod Plautinus pater in Trinummo: míhi quidem aetas ácta ferme est; túa istuc refert máxime.

All forms of tuus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.