tristius
tristius is a Latin form of tristis, meaning “sad, sorrowful, gloomy; harsh, stern”. It is the comparative adjective or nominative singular neuter comparative adjective or vocative singular neuter comparative adjective or accusative singular neuter comparative adjective.
Found 32 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro T. Annio Milone 59: … minum quaeri noluerunt, non quia non posset verum inveniri, sed quia videbatur indignum et dominis morte ipsa tristius: in reum de servo accusatoris cum quaeritur, verum inveniri potest?
Vergil, Aeneid 3.214: Tristius haud illis monstrum, nec saevior ulla
All forms of tristis (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.