Socratos Sign in

tempestiva

tempestiva is a Latin form of tempestivus, meaning “timely, seasonable”. It is the nominative plural neuter adjective or vocative plural neuter adjective or accusative plural neuter adjective or ablative singular feminine adjective.

Found 28 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Tusculanae Disputationes 1.109: … i potest. nemo parum diu vixit, qui virtutis perfectae perfecto functus est munere. multa mihi ipsi ad mortem tempestiva fuerunt. quam utinam potuissem obire! nihil enim iam adquirebatur, cumulata erant officia vitae, cum fortuna …

Suetonius, Caligula 45.3: Atque inter haec absentem senatum populumque grauissimo obiurgauit edicto, quod Caesare proeliante et tantis discriminibus obiecto tempestiua conuiuia, circum et theatra et amoenos secessus celebrarent.

All forms of tempestivus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.