tantum
tantum is a Latin form of tantus, meaning “so great, so much”. It is the accusative singular neuter adjective or adverb or accusative singular masculine adjective.
Found 3,841 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 2.3.5: tantumque esse eorum omnium furorem ut ne Suessiones quidem, fratres consanguineosque suos, qui eodem iure et isdem legibus utantur, unum imperium unumque magistratum cum ipsis habeant, deterrere potuerint quin cum iis consentirent.
Cicero, Tusculanae Disputationes 2.20: … grávia, perpessu áspera, Quae córpore exancláta atque animo pértuli! Nec míhi Iunonis térror inplacábilis Nec tántum invexit trístis Eurystheús mali, Quantum úna vaecors Oénei partu édita. Haec me ínretivit véste furiali ínsci …
Plautus, Aulularia 4.9.722: tantúm gemiti et mali maéstitiaeque hic diés mi optulít, famem et paúperiem.
All forms of tantus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.