Socratos Sign in

suspicatus

suspicatus is a Latin form of suspicor, meaning “suspect, suppose”. It is the perfect passive participle nominative singular masculine or perfect deponent participle nominative singular masculine.

Found 51 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 4.6.2: Eo cum venisset, ea quae fore suspicatus erat facta cognovit:

Caesar, De Bello Civili 2.40: … tem, cui maxime confidebat, Saburrae submisit; ipse cum reliquis copiis elephantisque LX lentius subsequitur. Suspicatus praemissis equitibus ipsum affore Curionem Saburra copias equitum peditumque instruit atque his imperat, ut s …

All forms of suspicor (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.