supremum
supremum is a Latin form of superus, meaning “above, higher; (pl.) the gods above”. It is the accusative singular masculine adjective or accusative singular masculine superlative adjective.
Found 62 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Philippicae 1.34: … ibertate esse parem ceteris, principem dignitate. itaque, ut omittam res avi tui prosperas, acerbissimum eius supremum diem malim quam L. Cinnae dominatum, a quo ille crudelissime est interfectus.
Ovid, Metamorphoses 10.62: Supremumque “vale,” quod iam vix auribus ille
All forms of superus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.