supplici
supplici is a Latin form of supplicium, meaning “punishment, execution; supplication, prayer”.
It can also be a form of supplex, “suppliant, begging; (noun) a suppliant”. It is the ablative singular feminine adjective.
Found 54 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 7.4.9: Summae diligentiae summam imperi severitatem addit; magnitudine supplici dubitantes cogit.
Plautus, Mercator 5.4.991: Supplici sibi sumat quid volt ipse ob hanc iniuriam,
Plautus, Mostellaria 5.2.1165: si hoc pudet, fecisse sumptum, supplicí habeo satis.
All forms of supplicium (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.